Nie mam złudzeń, gdy przeglądam zdjęcia kosmetyków polecanych przez pisma kobiece, że to nic więcej niż PR dokupiony (niestety, najczęściej przecież tak to się odbywa) do reklamy. Lektura opisów produktów w sekcjach “nowości” i tym podobnych, potwierdza te podejrzenia, bo zawierają one zdania żywcem wyjęte z materiałów promocyjnych. Ale to do czego przyzwyczaiły mnie kobiece plotkarskie magazyny, jest trudne do przyjęcia gdzie indziej.
I kiedy już kolejny weekend pod rząd w dodatku “The Wall Street Journal” do “Dziennika” nacinam się na artykuły promocyjne idealnie wpisujące się w skład gazety, niewyróżniające się czcionką, kolorystyką, niczym od redakcyjnych tekstów i dopiero informacja na dole tekstu wyjaśnia mi, że powstał we współpracy z ekspertami z firmy Apart - czuję ogromny niesmak. Tym bardziej, że za pierwszym razem z rozpędu przeczytałam cały, jakoś dziwnie pozytywny materiał traktujący o biżuterii, podpisany dopiero na dole w sposób, do którego czytelnik jeszcze się nie przyzwyczaił - że jest artykułem promocyjnym.
PR powinien korzystać z wartości, jaką oferują niezależne media, a te nie powinny się wysługiwać reklamodawcom narażając swój prestiż. Teksty w “The Wall Street Journal” od teraz zaczynam czytać od dołu, by upewnić się, że nie pisał ich żaden “ekspert”.

Napisany przez Joanna Nowakowska 4 sierpień 2008, 09:02
Brak komentarzy »

SLD nie pomoże PO w przejęciu kontroli nad publicznymi mediami. Nieformalny sojusz postkomunistów z PIS obroni prezesury Urbańskiego i Czabańskiego, przynajmniej do czasu, gdy SLD otrzyma od PO propozycję udziału w medialnych łupach i otworzy furtkę do remanentu w Polskim Radiu i TVP.
Na razie kompromisu między misją a oglądalnością szukają namaszczeni jeszcze przez poprzedni
ą ekipę włodarze publicznych mediów.

A jak donosi dzisiejszy “Dziennik”, owocem tego kompromisu może być np. wprowadzenie do jesiennej ramówki Jedynki “Singielek”, nowego reality show. W programie, opartym na skandynawskiej licencji, przebojowe samotne Polki wybierałyby sobie mężów. Zarząd stacji ma jednak dylemat, czy nie urządzi z TVP biura matrymonialnego. Obawy równoważy na szczęście przekonanie, że program miałby dużą społeczną wartość.
Pewnie nawet większą niż “Gwiazdy tańczą na lodzie”, na który warto było wydać pieniądze z abonamentu (bo uczy ludzi tańczyć - uzasadniła TVP2), a przygotowywana jest już kolejna edycja tego show. Oprócz jurorki Dody Elektrody ma w niej wystąpić Jola Rutowicz, kuriozalna uczestniczka “Big Brothera”, znana z anteny TV4. Tym razem, oprócz uczenia ludzi tańczyć, stacja wyraźnie postawiła więc na misję wyrównywania nierówności społecznych (5 minut z Jolą to próba tolerancji dla każdego widza z maturą) i dowartościowania odbiorcy.
Trudno powstrzymać się od ironii, ilekroć mowa o ramówkowych planach publicznej telewizji. Jak długo jeszcze jej domeną pozostanie lawirowanie między misją a komercją i co gorsze - niezależnością a upolitycznieniem? Gdyby PO zdołała to zmienić, zapisałaby się złotymi zgłoskami w historii polskich mediów. Nie wiadomo, czy tak naprawdę ma na to ochotę, wiadomo, że na razie nie ma szansy.

Napisany przez Joanna Nowakowska 22 lipiec 2008, 11:12
Brak komentarzy »

Napisany przez Joanna Nowakowska 13 czerwiec 2008, 16:38
Brak komentarzy »

Gdyby Howard Melton Webb chciał zrobić w Polsce kampanię wielkoformatową, to miałby problem. Althermedia, jeden z graczy tego rynku, już rozesłał do klientów informację “Tego Pana nie obsługujemy”, ze zdjęciem Webba. Trzeba przyznać, że świetnie wpisali się w nastroje nawet tak letnich kibiców jak ja.
Na tym nie koniec. Althermedia kilka godzin później złożył jeszcze ciekawszą propozycję rozgoroczonym kibicom, zapraszając ich do wpisania opinii o arbitrze Howardzie W. na Altherboardzie, czyli pneumatycznym nośniku ze swojego portfolio. Specjalnie z tej okazji, firma postawi go przy stacji metra Świętokrzyska, a gdy zostanie opisany, prześle tę litanią Howardowi pocztą.
Miejmy nadzieję, że branżowi kibice okażą się bardziej kulturalni niż internauci, którzy w nocy zdążyli już dopisać “laurkę” do opisu Howarda Webba na Wikipedii. Łysa łajza to najlżejszy z epitetów, jakie administrator zdążył już usunąć.

Napisany przez Joanna Nowakowska 13 czerwiec 2008, 16:37
2 Komentarze/y »

Tabloidyzacja telewizji postępuje, a tym samym na coraz ważniejsze źródło branżowych newsów wyrasta plotkarski serwis Pudelek. Zainteresowany gwiazdkami popkultury przynajmniej tak samo jak wiodące stacje, serwis znęca się nad ramówkami TVN-u, TVP i Polsatu, analizując potknięcia prowadzących i uczestników telewizyjnych show, a także zdobywa ekskluzywne informacje o programowych planach stacji ściśle związanych z planami tabloidowych bohaterów.
Dziś Pudelek występuje także w roli analityka rynku TV, kategorycznie twierdząc, że wyczerpuje się formuła show z popisami wokalno-tanecznymi gwiazd (Pudelek ujmuje to oczywiście bardziej bezpośrednio: “ludzie znudzili się durnymi programami o śpiewaniu, jeżdżeniu i skakaniu”). Dowodem ma być ich “tragiczna” oglądalność.
TVP, jak podają Pudelek i inne media, w miejsce “Gwiazdy tańczą na lodzie” szykuje nowe show - “Walki chórów” z udziałem Piotra Rubika. Twórca sacro-polo wystąpi w nim prawdopodobnie jako juror. Pudelek z góry przekreśla szansy projektu (”Już się boimy i gasimy telewizory”). I przyznam, że tym razem trudno odmówić serwisowi legitymacji do ferowania eksperckich sądów. Na gwiazdach zna się jak mało kto.

Napisany przez Joanna Nowakowska 28 maj 2008, 13:21
2 Komentarze/y »

“Nie pobiorą krwi od geja” - krzyczy z okładki tytuł głównego tekstu dzisiejszego “Dziennika”. I ten krwiożerczy tytuł opatruje wielką reklamę Suzuki, która rozpościera się bezpośrednio pod nim ze zdjęciem 5-drzwiowej Grand Vitary.

Moja wybraźnia od razu podsunęła obraz ofiar wypadku, które rozbiły się Suzuki i nie dostały krwi od geja. A jeszcze, żeby było śmieszniej, samochód promuje się hasłem “Wybierz swoją drogę”, sugerując pewnie raczej wybór samochodu niż orientacji, ale można to i tak zrozumieć, szczególnie w związku z gejowskim kontekstem.

Z jednej strony to krzepi, że gazeta nie nagina potrzeb redakcyjnych do celów reklamodawców, a z drugiej stawia pytanie o sens promowania się w takim ryzykownym środowisku.

ps. Suzuki miało też szansę trafić na inne headline’y “Więcej za przejechanie na czerwonym”, “”Krakowskie będzie nieprzejezdne” czy “Kierowca spłonął podczas jazdy” (tytuły nieokładkowych tekstów z tego samego numeru). Z czworga złego, nie trafił więc może najgorzej.

Napisany przez Joanna Nowakowska 9 maj 2008, 12:02
Brak komentarzy »

Domy mediowe wciąż rekrutują na potęgę. Towar najwyższej potrzeby to średni szczebel plannerski, czyli ci od codziennej, żmudnej obsługi klienta. Telefony media plannerów wciąż dzwonią, a stawki idą w górę - proporcjonalnie do poziomu desperacji agencji i wielkości budżetu, który szczęśliwym trafem się u niej znalazł. Jak opowiadają znajomi media plannerzy, firmy rekrutacyjne uderzają masowo, dzwoniąc po kolei po wszystkich biurkach w danej agencji - jeden dziękuje, a jego kolega po minucie odbiera telefon od tego samego HR-owca. Propozycje bywają kuszące - jak wspomina znajomy z 3-letnim stażem i stanowiskiem media plannera, ostatnia propozycja opiewała na pensję media managera, a pakiet bonusów zawierał: komórkę, laptop, służbowy samochód, dwa języki obce i najlepszą siłownię w mieście. Zabrakło jednak chemii i do kontraktu nie doszło.
Szefowie agencji w prywatnych rozmowach utyskują na rozpuszczonych gówniarzy, którzy po 2 latach w branży chcą zarabiać więcej niż oni po pięciu, ale na koniec płacą, bo muszą.
Z naszych fokusów i wywiadów realizowanych głównie na imprezach mediowych wynika, że wybredni media plannerzy coraz częściej poza wielkością pensji kierują się prestiżem marki i wizerunkiem potencjalnego pracodawcy.
W tym kontekście gratulacje dla Starcomu, który znów zdobył tytuł Najlepszego Pracodawcy, osiągając świetne wyniki w badaniu Hewitt Associates.
I na koniec - przykład dobrze stargetowanej kampanii rekrutacyjnej. Świadomość marki MediaCom budowana jest w niej poprzez liczne kontakty ze studentami SGH.

Napisany przez Joanna Nowakowska 5 maj 2008, 16:12
Brak komentarzy »

Gdyby polegać na tym, co mówią o swoim powodzeniu w biznesie agencje reklamowe, okazałoby się, że rynek wzrósł w ub.r. przynajmniej o 30 proc., a większość firm w zasadzie nie mogła opędzić się od nowych klientów.
Poza nielicznymi wyjątkami agencje proszone o przesłanie list swoich nowych i utraconych budżetów piszą własną wersję biznesowej historii, która mówi wyłącznie o ich sukcesach. Przekonujemy się o tym każdego roku, pracując nad raportem o agencjach reklamowych i domach mediowych.
Lista new businessów, o które pytamy, zazwyczaj pęka w szwach, pamięć agencji jednak zawodzi, gdy chcemy ustalić, jakich klientów straciły. A gdy już pytamy o konkretne przypadki odnotowanych przez nas strat, okazuje się, że rozstanie z klientem X było przesądzone już rok wcześniej, więc nie należy go traktować jako straty ubiegłorocznej, nawet jeśli przetarg oficjalnie rozstrzygnął się np. w marcu danego roku. Co innego z sukcesami - jeśli przetarg rozstrzygnął się w 2006 i został już wtedy opisany, to i tak agencje domagają się, by traktować go jako sukces także w 2007, bo dopiero wtedy nastąpiły pierwsze realizacje.
Tym większa jest nasza wdzięczność i szacunek wobec tych, którzy nie ściemniają. Nie dlatego, że oszczędzają nam wysiłku przy wertowaniu archiwów naszych serwisów, ale dlatego, że pozwalają traktować się poważnie. Przypadki amnezji w przypadku strat i tak jeśli nie my, wyłapie ich wszystkowiedząca konkurencja. I po co komu taki PR na krótkich nóżkach?

Napisany przez Joanna Nowakowska 28 kwiecień 2008, 18:35
Brak komentarzy »